Τετάρτη, 08 Ιανουαρίου 2020 14:04

"ΓΗΠΕΔΟ ΖΩΗΣ" ΑΜΚΕ

 Το «Γήπεδο Ζωής» είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός του οποίου αποστολή αποτελεί η δημιουργία ενός κέντρου όπου παιδιά και νέοι, θα συμμετέχουν σε αθλητικά, πολιτιστικά, και ακαδημαϊκά προγράμματα, τα οποία θα τα βοηθήσουν να αναπτύξουν ολοκληρωμένες προσωπικότητες ανακαλύπτοντας παράλληλα την κλίση και τις δεξιότητές τους. Το έργο υλοποιείται με τη δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.
Αφετηρία της σκέψης μας για το κτίριο αποτέλεσαν τρεις εντελώς διαφορετικοί τόποι: η αλάνα, ο προαύλιος χώρος του σχολείου και η παραδοσιακή αυλή του συνοικιακού αθηναϊκού σπιτιού. Η ξέγνοιαστη δημιουργική ελευθερία της αλάνας, η οργανωμένη εκπαιδευτική μεθοδολογία του σχολικού προαυλίου και η προστασία και εσωτερικότητα της αυλής του οικογενειακού σπιτιού, αποτελούν βασικό κομμάτι της χωρικής εμπειρίας, κατά την οποία το παιδί μεγαλώνει και διαμορφώνεται. Οι τρεις αυτοί τόποι, αποτελούν τη φυσική μετάβαση από τον προστατευμένο χώρο του παιδικού μικρόκοσμου, στην περιπετειώδη πραγματικότητα της ζωής.
Η αντίληψη των παιδιών για τον χώρο, απαιτεί την δημιουργία μικρής κλίμακας κατασκευών, οι οποίες θα συνάδουν με την ηλικία τους και επίσης θα αποτρέπουν την «έκθεση» προς τις μεσοτοιχίες των παρακείμενων βιομηχανικών κτιρίων, δημιουργώντας έναν προστατευμένο και φιλόξενο περιβάλλον. Έτσι προτείνεται η οριζόντια ανάπτυξη του κτιρίου προς όλο σχεδόν τον ωφέλιμο χώρο του οικοπέδου και ταυτόχρονα η διάτρησή του σε διάφορα σημεία διαμορφώνοντας εκτεταμένα εσωτερικά κενά, μεγάλα εσωτερικά αίθρια, τα οποία θα επιτρέπουν τον φωτισμό και την λειτουργική ενοποίηση όλων των επιπέδων του κτιρίου. Αυτοί οι υπαίθριοι κενοί χώροι αποτελούν την επανερμηνεία της αλάνας, του αύλειου χώρου του σχολείου και της αυλής στο παραδοσιακό συνοικιακό αθηναϊκό σπίτι. Με αυτό τον συμβολικό τρόπο εγγράφεται στο κτίριο η χωρική εμπειρία του αστικού αθηναϊκού τοπίου των τελευταίων ετών και η μετάβαση του παιδιού από το σπίτι, στο σχολείο και τέλος στη πόλη.
Βασικός στόχος της πρότασής μας είναι η δημιουργία ενός χώρου κοινωνικής συναναστροφής όπου οι μαθητές θα μπορούν να συναντιούνται, να αθλούνται και να χαλαρώνουν. Στο χώρο αυτό, ο νέος, μέσα από την προσωπική ενδοσκόπηση, θα μπορεί να εξερευνήσει τον εσωτερικό του κόσμο, «το κρυφό του δωμάτιο», και να αποκτήσει τα κατάλληλα εφόδια για να ανακαλύψει το ταλέντο του και να κατακτήσει το μέλλον του.

 

Published in PROJECTS
Τρίτη, 07 Ιανουαρίου 2020 12:19

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ "ΕΣΠΕΡΙΑ" ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Το ξενοδοχείο «Εσπέρια» αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κτίρια του κέντρου της Αθήνας που λόγω της διακοπής της λειτουργίας του από το 2010 κρίνεται απαραίτητη η αποκατάστασή του. Καθώς η περιοχή στην οποία βρίσκεται το κτίριο αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους άξονες του ιστορικού κέντρου, με κτίρια ιδιαίτερου κάλλους και αρχιτεκτονικής, είναι πολύ σημαντικό να μην αλλοιωθεί αυτός ο χαρακτήρας, αλλά η νέα όψη του κτιρίου να ενταχθεί αρμονικά στον πολεοδομικό ιστό.
Στην πρότασή μας επιδιώκουμε να αποκαταστήσουμε την ενοποίηση της όψης και την πρόθεση που υπήρχε στα αρχικά σχέδια του κτιρίου. Χρησιμοποιώντας τα στοιχεία της υφιστάμενης όψης, δηλαδή τον κάναβο των εξωστών και την ενοποίηση των δωμάτων μέσω οριζόντιων στοιχείων, προτείνουμε τη δημιουργία ενός «φίλτρου», το οποίο αναδεικνύει τα ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά στοιχεία του κτιρίου. Τα κατακόρυφα στοιχεία έχουν την εξής ιδιαιτερότητα: στους χαμηλούς ορόφους είναι πιο πυκνά ώστε να προστατεύουν τον επισκέπτη από την όχληση της πόλης και του πολυσύχναστου δρόμου, ενώ όσο ανεβαίνουμε προς τα ψηλότερα επίπεδα, αυτά γίνονται όλο και πιο αραιά, επιτρέποντας την απρόσκοπτη θέα προς την πόλη. Ένα ακόμα στοιχείο το οποίο προστίθεται στο σύστημα της όψης είναι η χρησιμοποίηση ενός «πράσινου φίλτρου». Η ένταξη δηλαδή ενός συστήματος πρασίνου με κατακόρυφα φυτά τα οποία εναλάσσονται με τα κατακόρυφα στοιχεία της πρόσοψης.
Ο σχεδιασμός του ξενοδοχείου στοχεύει τόσο στην εξυπηρέτηση των επισκεπτών που θα διαμένουν στα δωμάτια όσο και στη δημιουργία των κατάλληλων προϋποθέσεων για τη φιλοξενία εκδηλώσεων και κάθε είδους και μεγέθους συναθροίσεων.
Στην ίδια κατεύθυνση στοχεύει και η χωροθέτηση του βασικού εστιατορίου στον 9ο όροφο, όπου υπάρχει απρόσκοπτη θέα προς τη δυτική πλευρά της πόλης και την Ακρόπολη, ενώ στο δώμα δημιουργείται ένας μικρός χώρος εστίασης δίπλα στην πισίνα του δώματος.

 

Published in PROJECTS
Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2019 15:46

ΚΤΙΡΙΟ ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΓΚΑΝΑ

Το οικόπεδο βρίσκεται κοντά στη βιομηχανική ζώνη και στο λιμάνι της Τέμα, στοιχείο που αποτελεί βασική παράμετρο για τον σχεδιασμό. Πιο συγκεκριμένα, υπάρχουν τέσσερα σημεία ενδιαφέροντος στην περιοχή: η βασική πρόσβαση στο οικόπεδο από τη λεωφόρο Rotary, η θέα της πόλης στη βόρεια πλευρά του οικοπέδου, το λιμάνι στο οποίο βρίσκεται το νέο Container Tema Port Terminal και τέλος η θέα προς τη θάλασσα. Η διαμόρφωση του κτιριακού όγκου επηρεάζεται από τους δύο άξονες που συνδέουν αυτά τα τέσσερα σημεία και περνούν από το κέντρο του οικοπέδου. Με αυτόν τον τρόπο, το ισόγειο του κτιρίου ακολουθεί τη γεωμετρία της πόλης και εξελίσσεται σύμφωνα με τους άξονες των παρακείμενων δρόμων. Ομοίως, οι επάνω όροφοι του κτιρίου στρέφονται προς την καλύτερη θέα που προσφέρει το σημείο. Το κτίριο οργανώνεται γύρω από έναν κεντρικό πυρήνα, το αίθριο, με τρόπο που ενισχύει την εμπειρία του κτιρίου καθώς και το μικροκλίμα. Οι όροφοι που συνδέονται με αυτό έχουν οπτική επικοινωνία με την κεντρική περιοχή πρασίνου, μέσα από την οποία το ηλιακό φως και ο φυσικός αερισμός εισρέουν στο κτίριο. Ταυτόχρονα, οι περσίδες ελέγχουν το ποσοστό ηλιακού φωτός που εισέρχεται στο εσωτερικό του κτιρίου για να επιτευχθούν ιδανικές συνθήκες άνεσης για τον χρήστη, ενώ με τους διάφορους σχηματισμούς συντελούν στη δημιουργία μιας ενδιαφέρουσας πρόσοψης.

 

Published in PROJECTS
Η ανάπτυξη μεικτών χρήσεων του “Angelina Amusement Development Park” βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της Άκρα στην Γκάνα και καλύπτει μια έκταση 6.000 στρεμμάτων στα προάστια του Aburi.
Τα αρχέτυπα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής που εντοπίστηκαν σε όλη την περιοχή της Γκάνας αποτέλεσαν την έμπνευση για την οργάνωση και χωροθέτηση των ενοτήτων της ανάπτυξης και γενικότερα επηρέασαν τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό. Οι μονάδες στρογγυλής διατομής, η ομαδοποίησή τους γύρω από έναν κεντρικό χώρο με μία μόνο είσοδο και έξοδο, η περίφραξη γύρω από τις κτιριακές μονάδες αποτελούν μέρος της έρευνάς μας, που τελικά παρήγαγε το masterplan.
Ο πυρήνας της ανάπτυξης αποτελείται από το κυκλικό κτίριο του εμπορικού κέντρου, το οποίο μορφολογικά συμβολίζει την πρωταρχική αρχιτεκτονική κυψέλη γύρω από την οποία είναι οργανωμένα τα πάντα: τα εμπορικά κέντρα, τα εστιατόρια και τα μπαρ, το επιχειρηματικό κέντρο και οι απαραίτητες παροχές εξυπηρέτησης των επισκεπτών.
Βασικό σημείο της ανάπτυξης αποτελεί ένα πάρκο ψυχαγωγίας, το οποίο έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να συνδυάζει τεχνολογικά προηγμένα συστήματα γύρω από το χώρο της ψυχαγωγίας σε ένα οικογενειακό θεματικό πάρκο.
Η περιοχή των αθλητικών εγκαταστάσεων και όλων των αθλητικών εγκαταστάσεων, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων χώρων συγκέντρωσης του κοινού βρίσκονται κοντά στο κέντρο της ανάπτυξης μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο με μεγάλες ανοιχτές εκτάσεις και δεντροστοιχίες που ενισχύουν τη σκίαση τψν αξόνων κίνησης και βελτιώνουν το μικροκλίμα της περιοχής.
Το γήπεδο γκολφ βρίσκεται στην κοιλάδα ανάμεσα σε δύο λόφους. Πρόκειται για επαγγελματικό γήπεδο 18 οπών με παγίδες άμμου και στοιχεία νερού, ενώ το club house και όλες οι απαραίτητες εγκαταστάσεις εντάσσονται στους πρόποδες του λόφου.
Το ξενοδοχειακό συγκρότημα χρησιμεύει ως ορόσημο και σημείο προσανατολισμού για τον επισκέπτη, καθώς το πολυώροφο κτίριο βρίσκεται σε κεντρική υπερυψωμένη θέση και προσφέρει εξαιρετική θέα προς την υπόλοιπη ανάπτυξη.
Η χωροθέτηση των κατοικιών ακολουθεί το χωρικό μοντέλο της οργάνωσης γύρω από ένα κεντρικό κενό, όπως και τα άλλα μέρη της ανάπτυξης. Δύο «γειτονιές» δημιουργούνται στους δύο λόφους που περιβάλλουν την ανάπτυξη, οι οποίες μπορούν να αναπτυχθούν ή να συρρικνωθούν ανάλογα με τη ζήτηση. Στην κορυφή κάθε λόφου σχεδιάζονται πάρκα με κοινόχρηστες χρήσεις όπου οι κάτοικοι μπορούν να βρουν νηπιαγωγεία, σχολεία, χώρους συνάντησης και όλες τις απαραίτητες εγκαταστάσεις.
Το έργο θα υλοποιηθεί σε 4 φάσεις και αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός 7 ετών. Ο συνολικός προϋπολογισμός θα είναι περίπου 350 εκατομμύρια δολάρια.

Published in PROJECTS
Παρασκευή, 27 Απριλίου 2018 15:34

ΚΤΙΡΙΟ ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΣΤΟ ΦΑΛΗΡΟ

Το υφιστάμενο πενταώροφο κτίριο χρονολογείται από το 1996 και χαρακτηρίζεται από το συμμετρικό κέλυφός του και τον μνημειακό χαρακτήρα του. Η ολική αναδιαμόρφωση της όψης και των εσωτερικών διαρρυθμίσεων καλούνται να αναδείξουν τις δυνατότητες ενός σύγχρονου γραφειακού χώρου και να επανερμηνεύσουν την αρχιτεκτονική των παλαιότερων ετών. Ο έντονος κάνναβος των υαλοστασίων της όψης αντικαθίσταται από εντυπωσιακά ενιαία υαλοστάσια που αναπτύσσονται στο μέγιστο θεμιτό ύψος και μήκος, αφήνοντας τη θέα απρόσκοπτη. Οι έννοιες του πλήρους και κενού, του φωτός και της σκιάς, συνυπάρχουν σε ένα αρμονικό σύνολο ογκοπλαστικής διαμόρφωσης. Επιπροσθέτως, ένα σύμπλεγμα απρόσμενων θεάσεων ανάμεσα στους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, καθώς και το στοιχείο των υψίκορμων ανοιγμάτων, συνοψίζουν αυτήν τη ρυθμική μεταβολή και παράθεση των στοιχείων θέασης και ογκοπλασίας. Οριζόντια στοιχεία ενοποίησης των δύο στιβαρών κλιτών του υφιστάμενου κελύφους προστίθενται μέσω ενιαίων μπαλκονιών και στεγάστρων. Το στέγαστρο στον χώρο του ισογείου υποδέχεται τον επισκέπτη στο κτίριο, καθώς το στέγαστρο στο δώμα διαμορφώνει τη στέψη. Με αυτόν τον τρόπο, ολοκληρώνεται η αίσθηση της συνέπειας και διαδοχής των διακριτών μελών του κτιρίου. Τα χτιστά στηθαία του δώματος αντικαθίστανται από γυαλί, προσφέροντας θέα στον φαληρικό όρμο, μέσα σε ένα περιβάλλον πρασίνου που αναπτύσσεται περιμετρικά του δώματος.
Published in PROJECTS
Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016 14:40

ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ

Η πρόταση αφορά τον επαναπροσδιορισμό του κτίριου εκπαίδευσης με στόχο να αποτελέσει το εφαλτήριο για την υπερτοπική ολοκλήρωση του Πανεπιστημίου της Κύπρου. Ο σχεδιασμός στηρίζεται σε τοπιακούς νευρώνες, που μιμούμενοι την συνέχεια της αλυσίδας του DNA, δημιουργούν απρόσμενες διασυνδέσεις, τόσο μεταξύ των εσωτερικών χώρων της σχολής, όσο και μεταξύ των υπαίθριων χώρων. Δημιουργώντας ένα εσωτερικό δίκτυο κινήσεων που ενοποιεί το χώρο και συνδέει τις  επιμέρους λειτουργίες. Καταργείται η γραμμική συμβατική παράθεση των χώρων με ενδιάμεσο διάδρομο και δημιουργείται μια δυναμική περιοχή κίνησης, η οποία εμπλουτίζεται με οπτικές φυγές προς το τοπίο, τον Άρωνα και το ίδιο το κτίριο. Μια συνεχής κυκλική τρισδιάστατη πορεία διατρέχει όλο το κτίριο. Έτσι το εσωτερικό της σχολής αποκτά μια θεατρικότητα καθώς στη καθημερινή λειτουργία της, οι χώροι επικοινωνούν μεταξύ τους, ενισχύοντας τους δεσμούς μεταξύ των συμφοιτητών, γεγονός που καλλιεργεί την συνεργασία και την άμιλλα.

Published in PROJECTS
Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014 16:46

ΜΟΥΣΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΓΩ ΣΤΟ ΒΟΛΟ

Πρόκειται για ένα μουσείο που καλείται να στεγάσει το ανακατασκευασμένο ομοίωμα του μυθικού πλοίου και να παρουσιάσει το ταξίδι του, με πλήρωμα τους Αργοναύτες. Το κτίριο μπορεί να περιληφθεί σε ένα παγκόσμιο δίκτυο εμπειρίας που χαρακτηρίζεται από την ρευστότητα, την διακύμανση και την μεταβλητότητα, από χαρακτηριστικά δηλαδή που υποστηρίζουν οι ιδιότητες της ψηφιακής τεχνολογίας και συμβολίζουν την υπέρβαση των ορίων. Ο μύθος διαδραματίζεται στη λεκάνη της Μεσογείου, ανάμεσα στις τρεις Ηπείρους: την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική. Οι τρεις δακτύλιοι που συμβολίζουν τις διαφορετικές Ηπείρους μεταφέρονται χωρικά στη νέα κατασκευή του Μουσείου, με κοινό σημείο αναφοράς την Αργώ. Η δομή του καραβιού και οι συμβολισμοί του αποτελούν αφετηρία των χωρικών μεταφορών. Το σχήμα του πανιού αποτελεί γενεσιουργό γεωμετρία για τη χωρική υλοποίηση των δακτυλίων. Οι τρεις λευκοί δακτύλιοι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους διαμορφώνοντας πλήρη και κενά και ορίζοντας τελικά το περίγραμμα. Η ναυσιπλοΐα της εποχής ήταν άμεσα εξαρτημένη, από τη διεύθυνση και την ένταση των ρευμάτων που επικρατούσαν στη θάλασσα. Έτσι ορίζονταν πορείες ταξιδιού. Το ίχνος της διαδρομής προκύπτει από το συσχετισμό διαδοχικών ρευμάτων και από την περιέλιξη ανάμεσα στη στεριά. Το σκαρί ορίζει τη διατομή η οποία καθώς αναπτύσσεται πάνω στη συνεχή γραμμή των ρευμάτων, δημιουργεί τις επιμέρους βασικές ενότητες του μουσείου. Ο επισκέπτης κινείται μέσα στο μουσείο ακολουθώντας την ξύλινη κατασκευή, σαν τον σύγχρονο Αργοναύτη στο κατάστρωμα της Αργούς. 
Με αφετηρία λοιπόν την περιοχή της εισόδου, δημιουργείται μια συνεχής πορεία ραμπών, που ξεκινάει από την περιοχή των πληροφοριών στο κεντρικό foyer και αφού περιελιχθεί ανάμεσα από όλες τις επιμέρους εκθεσιακές ενότητες, επανέρχεται σε αυτή. Η κάθοδος προς τον χώρο της Αργούς αποτελεί μια διαρκώς μεταβαλλόμενη εμπειρία, τόσο με τις επιμέρους θεματικές ενότητες, όσο και με την ίδια την Αργώ. Ο επισκέπτης, σαν σύγχρονος Αργοναύτης, κινείται σε ένα υψηλότερο επίπεδο σε σχέση με την Αργώ όπου το σκούρο ξύλινο δάπεδο, τον μεταφέρει στο κατάστρωμα του μυθικού πλοίου. Συνεχίζει την πορεία προς την αίθουσα που περιγράφονται οι ναυπηγικές μέθοδοι της εποχής, αφού έχει δοκιμάσει να κωπηλατήσει στην κατασκευή με τα κουπιά. Φτάσαμε πλέον στο επίπεδο της Αργούς. Εκεί βρίσκεται ο διαδραστικός πίνακας επεξήγησης των αστερισμών βάσει των οποίων προσανατολίζονταν οι Αργοναύτες. Ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα, φωτίζοντας τους αστερισμούς, να τους εντοπίζει στην οροφή και να προσανατολίζεται. Στο κατώτερο επίπεδο του μουσείου κινούμαστε συνεπίπεδα με την αβαθή επιφάνεια νερού που προσομοιάζει την απέραντη θάλασσα στην οποία ταξίδευε η Αργώ. Σημαντικό στοιχείο του χώρου αποτελεί το ειδικό υάλινο πέτασμα που συμβολίζει την υπέρβαση του ορίου που πέτυχαν οι Αργοναύτες, περνώντας συμβολικά τις Συμπληγάδες Πέτρες και αντικρύζοντας για πρώτη φορά το άπειρο του ωκεανού.
Published in PROJECTS
Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014 16:20

ΜΝΗΜΕΙΑΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΣΤΟ ΜΑΡΙ

Ζητούμενο της πρότασης είναι η απονομή φόρου τιμής στους δεκατρείς νεκρούς της έκρηξης στη Ναυτική Βάση. H ανάγκη σύνδεσης της εισόδου του στρατοπέδου με την περιοχή της καταστροφής αποτελεί πρωταρχικό αντικείμενο σχεδιασμού. Στη συνέχεια η γραμμική σύνδεση εμπλουτίζεται από τα χαρακτηριστικά του τοπίου, τα ίχνη της μνήμης και μεταβάλλεται. Η περιοχή των δεκατριών αφιερωμάτων επιδρά επάνω στον γραμμικό άξονα και τον μεταβάλλει. Η υδατοδεξαμενή που επιβίωσε της καταστροφής και η τοπιογραφία της περιοχής καθορίζουν τις επιμέρους μεταβολές. Η χρονική ασυνέχεια που προκλήθηκε από την καταστροφική έκρηξη, αποτυπώνεται στο τοπίο ως μία ρηγμάτωση του εδάφους. Τα όρια του ρήγματος διασπώνται και ολισθαίνουν μεταξύ τους δημιουργώντας ασυνέχειες που καθορίζονται από τα σημεία ενδιαφέροντος του τοπίου. Η πρόταση μας εκλαμβάνει τον χώρο καταστροφής ως μνημείο προσπαθώντας να εμπλουτίσει την εμπειρία του επισκέπτη με αισθήσεις που οξύνουν τα συναισθήματα. Μια κλιμακούμενη πορεία δράματος η οποία καταλήγει στο χώρο της θυσίας μέσω του τραυματισμένου τοπίου. Το νερό εντάχθηκε στην πρόταση μας σαν βασική αναφορά στους ανθρώπους που έδωσαν την ζωή τους εκεί. Οι δεκατρείς σωλήνες έχουν σαφή συμβολισμό τον αριθμό των ανθρώπων αυτών αλλά και την προσπάθεια τους να αποτρέψουν την έκρηξη. Η κλίση των σωλήνων αναδεικνύει την υπεράνθρωπη αυτή προσπάθεια.
Ο επισκέπτης μπορεί μέσω της διαδρομής να κινηθεί ανάμεσα στους σωλήνες. Έτσι νοιώθει ότι βρίσκεται ανάμεσα στους ήρωες συμμετέχοντας με αυτόν τον τρόπο στη θυσία τους. Για πρώτη φορά η κατασκευή που προτείνουμε στεγάζεται προκειμένου να μας μεταφέρει σε έναν άλλο πιο σκοτεινό κόσμο. Μια καθοδική πορεία μας μεταφέρει από το φως στο σκοτάδι. Στο τέλος της πορείας και αφού έχουμε ανασηκωθεί από το έδαφος μας αποκαλύπτεται ο κρατήρας, το σημείο της καταστροφής. Έχοντας πανοραμική θέα προς την περιοχή, το βλέμμα από τον κρατήρα ταξιδεύει προς το απέραντο της θάλασσας μέχρι τον ορίζοντα, γεμίζοντας αισιοδοξία ότι οι άνθρωποι έχοντας διδαχθεί από τα λάθη τους δεν θα επιτρέψουν να ξαναγίνει μια τέτοια καταστροφή.
Published in PROJECTS
Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014 15:58

ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ ΓΕΡΜΑΝΙΝΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΦΟ

Ως βασικό αίτημα της πρότασης, τίθεται η διαχείριση της σχέσης ανάμεσα στο παλαιό υπάρχον κέλυφος και στις προτεινόμενες νέες κατασκευές, πρώτα σε επίπεδο χρήσεων και μετά σε επίπεδο μορφολογικό. Το ιστορικό αγρόκτημα της Γερμανίνας αποτελεί σημαντικό μνημείο παραδοσιακής αρχιτεκτονικής.
Τα νέα κτίρια τοποθετούνται με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να μην επηρεάζουν τα υπάρχοντα κελύφη, να μην αλλοιώνουν την φυσιογνωμία της περιοχής και να συνδέονται οπτικά με τα πέτρινα κτήρια προκειμένου να αποτελέσουν ένα ενιαίο σύνολο. Έτσι προτείνουμε την ομαδοποίηση των υπαρχόντων κατασκευών σε τρεις ομάδες. Με κέντρο την πλατεία περιστρέφουμε αυτές τις νέες κτηριακές μάζες κατά 180° και παρατηρούμε ότι η νέα τους θέση συμπληρώνει τις υπάρχουσες κατασκευές και ενδυναμώνει την κεντρική πλατεία. Η σχέση ένταξης περιγράφεται ως σχέση σαφούς χωρικής διαφοροποίησης ανάμεσα στο νέο και το παλιό. Η βασικότερη όμως διαφοροποίηση μεταξύ του νέου και του παλιού αναφέρεται στην «απόσταση» του αρχιτεκτονικού ύφους των δυο κατασκευών. Η νέα κατασκευή εμφανίζεται ως ενιαίο μόρφωμα – αντικείμενο, το οποίο προκύπτει από την ανάλυση των τοπιακών σχηματισμών. Προκειμένου να μετατρέψει τον κτηριακό όγκο σε τοπιακή διαμόρφωση, η πρόταση χρησιμοποιεί ένα στοιχείο «ενδιάμεσο» που μπορεί να αναφέρεται τόσο στο γήινο ανάγλυφο όσο και στην κτιριακή δομή. Πρόκειται για το στοιχείο της «πτύχωσης», που υλοποιεί τις καλύψεις των κτιρίων κατ΄αντιστοιχίαν προς τις μορφές του φυσικού αναγλύφου. Οι πλευρές αυτού του πλαισίου είναι στο μεγαλύτερο τμήμα τους διαπερατές, έτσι ώστε ο εσωτερικός και ο εξωτερικός χώρος, να χαρακτηρίζονται από απρόσκοπτη συνέχεια. Έτσι η «τοπιακή διαμόρφωση», η «πτύχωση», το «πλαίσιο», συμπληρώνονται από τους όρους της «συνέχειας» ή της «ροής», όρους σημαντικούς για την εξασφάλιση της λειτουργικής ακολουθίας ανάμεσα στα επιμέρους τμήματα της σύνθεσης. Σημαντική διαφοροποίηση επίσης, αποτελεί η διαφάνεια της νέας κατασκευής, σε αντιπαράθεση προς την αδιαφάνεια του υπάρχοντος κελύφους. Αξίζει να σημειώσουμε επίσης, πως ο συγκεκριμένος τρόπος ένταξης μετατρέπει την παρέμβαση σε ένα διπλό έκθεμα. Τα υπάρχοντα κελύφη διατηρούν τη χωρική και εκφραστική τους αυτοτέλεια, αποτελώντας αυτά τα ίδια ένα έκθεμα του ιστορικού παρελθόντος του χώρου. Ταυτόχρονα, η νέα κατασκευή αποβαίνει έκθεμα μιας δυναμικής νέας πραγματικότητας, κατά την οποία οι νέοι όροι ζωής, εμφανίζονται σύμφωνοι προς τους νέους όρους του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού.
Published in PROJECTS
Πρόκειται για ένα κτίριο 11.000 τ.μ., προϋπολογισμού 27.000.000 ευρώ  και ορίζοντας κατασκευής τριών ετών, το οποίο περιλαμβάνει τα κεντρικά γραφεία διοίκησης της Συνεργατικής  Κεντρικής Τράπεζας στη Λευκωσία σε συνδυασμό με το κεντρικό κατάστημα της πόλης και διάφορους χώρους δημόσιας χρήσης, όπως συνεδριακό κέντρο και καφετέρια. Η βασική θέση για το σχεδιασμό του κτιρίου συνοψίζεται στη διαμόρφωση επάλληλων "παλλόμενων" ζωνών που δε συγκροτούν απλά την εξωτερική επιδερμίδα, αλλά τονίζουν ένα ρέον σύστημα κίνησης σύμφωνα με τις απαιτήσεις για συνεχή κίνηση δεδομένων και ροή πληροφορίας που χαρακτηρίζει το σύγχρονο τραπεζικό σύστημα. Η απαίτηση για υψηλής ποιότητας περιβάλλον εργασίας, καθώς και η ανάγκη για ένα κτίριο-τοπόσημο, τοπικής αλλά και υπερτοπικής εμβέλειας, οδήγησαν στο σχεδιασμό ενός κτιρίου που με σχεδόν «εμβληματικό» τρόπο διαμορφώνει τον αστικό και τον πολιτισμικό χώρο. Λειτουργώντας σαν τεράστιο σφουγγάρι, η μάζα του κτιρίου απορροφά στο εσωτερικό της το περιβάλλον, είτε επιτρέποντας στα εξωτερικά περιγράμματα να υποχωρήσουν κατά την οριζόντια έννοια, είτε με τη διάτρηση του κτηρίου κατά την κατακόρυφο, ρυθμίζοντας τις εξωτερικές περιβαλλοντικές συνθήκες και ενισχύοντας την άρτια οικολογική συμπεριφορά του κτιρίου. Η διαδικασία αυτή της διάβρωσης της κτιριακής μάζας από το ηλιακό φως και τον ελεύθερο αέρα, αποδίδει με τον καλύτερο τρόπο την περιβαλλοντική προοπτική της προτεινόμενης λύσης, όπως και τη διαδραστική συσχέτισή της με το αστικό και το φυσικό τοπίο.
 
Το γραφείο μας πήρε την πρώτη θέση στο διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για την ανάθεση του εν λόγο έργου του οποίου η κατασκευή αναμένεται να ξεκινήσει σύντομα.
Published in PROJECTS
Σελίδα 1 από 2