Τρίτη, 07 Ιανουαρίου 2020 15:35

ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΣΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΟ

Η βασική ιδέα του κτιρίου, προκύπτει από την ανάγκη επαναπροσδιορισμού της έννοιας της συμβατικής δίρριχτης στέγης η οποία είναι υποχρεωτική στην ευρύτερη περιοχή. Κύριο συνθετικό εργαλείο αποτελεί η δημιουργία ενός συστήματος κύλισης, τόσο στο επίπεδο της κάτοψης όσο και καθ’ ύψος. Το σύστημα αυτό έχει ως αποτέλεσμα, το κτίριο να αποτελείται από 2 μπάρες που είναι μετατοπισμένες η μία σε σχέση με την άλλη, και που αν ενωθούν δίνουν τη ψευδαίσθηση της δίρριχτης στέγης. Εσοχές και προεξοχές ορίζουν την είσοδο, τα αίθρια και τα υπνοδωμάτια αντίστοιχα σε κάθε κομμάτι του κτιρίου.
Published in PROJECTS
Τρίτη, 07 Ιανουαρίου 2020 15:03

ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΠΑΡΟ

Στόχος αυτής της αρχιτεκτονικής μελέτης είναι η δημιουργία ενός οικιστικού συνόλου το οποίο αναπαράγει τη δομή ενός κυκλαδίτικου οικισμού (χαμηλή και πυκνή δόμηση, στενά σοκάκια, πλατεία κτλ) με απώτερο σκοπό την συνέχιση μίας τοπιακής, τυπολογικής και μορφολογικής συνθήκης. Η απόφαση αυτή θεωρήθηκε κρίσιμη καθώς συμβάλλει στην ομαλή ένταξη κάθε νέου κτιριακού όγκου σε ένα τοπίο το οποίο φέρει χαρακτηριστικά τόσο φυσικά όσο κι ανθρωπογενή, αναπόσπαστα κομμάτια της τοπικής παράδοσης. Το οικιστικό σύνολο περιλαμβάνει 3 πυρήνες με συνολικά 11 κατοικίες. Σε κάθε επιμέρους πυρήνα υπάρχει ένα κεντρικό αίθριο, το οποίο εξυπηρετεί τόσο τις συνθετικές αρχές όσο και τις λειτουργικές ανάγκες. Αναπαράγεται έτσι το κέντρο ενός κυκλαδίτικου οικισμού -η πλατεία- στην περίμετρο του οποίου αναπτύσσεται ο υπόλοιπος οικισμός. Τα υλικά που επιλέγονται είναι ο λευκός σοβάς και η σοβατισμένη πέτρινη επένδυση, έτσι ώστε με την εναλλαγή της υφής και όχι τόσο του χρώματος, να εντείνεται η διάσπαση σε μικρότερους όγκους ακολουθώντας μια πιο γήινη κλίμακα.
Published in PROJECTS

Στο κέντρο της Αθήνας, ένα διαμέρισμα της τυπικής αθηναϊκής πολυκατοικίας του 1930 μετατρέπεται σε σύγχρονη κατοικία ενός φωτογράφου. Σήμερα, μετά από σχεδόν 90 χρόνια, ο χώρος αποκτά πλέον διπλή υπόσταση, καθώς λειτουργεί τόσο ως χώρος διαμονής όσο και ως χώρος περιοδικών εκθέσεων. Η διαμερισματοποίηση του υπάρχοντος χώρου σε μικρές, αυτόνομες, στατικές ενότητες καταργείται. Το βλέμμα ανοίγει. Στην ενιαία κάτοψη που προκύπτει παρεμβάλλονται νησίδες κίνησης, οι οποίες δημιουργούν νέες οπτικές φυγές και επιτρέπουν πολλαπλές κινήσεις και θεάσεις. Κατά την περιήγηση στο διαμέρισμα-γκαλερί οι φωτογραφίες αποκαλύπτονται σταδιακά μέσω των διαδρόμων και των ανοιγμάτων, ως άλλα εκθέματα. Η περιπλάνηση ανάμεσα στα κάδρα επαναπροσδιορίζει τη σχέση του χρήστη με την έκθεση, τοποθετώντας τον ίδιο στο κέντρο των χωρικών εικόνων που παράγονται. Τα επί μέρους πλάνα της κατοικίας-γκαλερί, σε παραλληλισμό με τις καδραρισμένες φωτογραφίες του καλλιτέχνη, μεταμορφώνουν το ίδιο το κατοικείν σε ένα πολύπτυχο έκθεμα. Στην πορεία αυτή, η εναλλαγή των υλικών ενισχύει την αίσθηση των τρισδιάστατων χωρικών κάδρων. Δρυς, μάρμαρο, λευκές και σκούρες επιφάνειες αναμειγνύονται παράγοντας νέες φωτογραφικές εικόνες. Στην ίδια λογική κινείται η επιλογή του υπόλοιπου εξοπλισμού. Φώτα, επίπλωση, μηχανολογικός εξοπλισμός παίζουν τον ρόλο των αντικειμένων μιας ευρύτερης έκθεσης φωτογραφιών, τοπίων, χωρικών κάδρων και ανθρώπων.

Published in PROJECTS
Η ανάπτυξη μεικτών χρήσεων του “Angelina Amusement Development Park” βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή της Άκρα στην Γκάνα και καλύπτει μια έκταση 6.000 στρεμμάτων στα προάστια του Aburi.
Τα αρχέτυπα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής που εντοπίστηκαν σε όλη την περιοχή της Γκάνας αποτέλεσαν την έμπνευση για την οργάνωση και χωροθέτηση των ενοτήτων της ανάπτυξης και γενικότερα επηρέασαν τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό. Οι μονάδες στρογγυλής διατομής, η ομαδοποίησή τους γύρω από έναν κεντρικό χώρο με μία μόνο είσοδο και έξοδο, η περίφραξη γύρω από τις κτιριακές μονάδες αποτελούν μέρος της έρευνάς μας, που τελικά παρήγαγε το masterplan.
Ο πυρήνας της ανάπτυξης αποτελείται από το κυκλικό κτίριο του εμπορικού κέντρου, το οποίο μορφολογικά συμβολίζει την πρωταρχική αρχιτεκτονική κυψέλη γύρω από την οποία είναι οργανωμένα τα πάντα: τα εμπορικά κέντρα, τα εστιατόρια και τα μπαρ, το επιχειρηματικό κέντρο και οι απαραίτητες παροχές εξυπηρέτησης των επισκεπτών.
Βασικό σημείο της ανάπτυξης αποτελεί ένα πάρκο ψυχαγωγίας, το οποίο έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να συνδυάζει τεχνολογικά προηγμένα συστήματα γύρω από το χώρο της ψυχαγωγίας σε ένα οικογενειακό θεματικό πάρκο.
Η περιοχή των αθλητικών εγκαταστάσεων και όλων των αθλητικών εγκαταστάσεων, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων χώρων συγκέντρωσης του κοινού βρίσκονται κοντά στο κέντρο της ανάπτυξης μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο με μεγάλες ανοιχτές εκτάσεις και δεντροστοιχίες που ενισχύουν τη σκίαση τψν αξόνων κίνησης και βελτιώνουν το μικροκλίμα της περιοχής.
Το γήπεδο γκολφ βρίσκεται στην κοιλάδα ανάμεσα σε δύο λόφους. Πρόκειται για επαγγελματικό γήπεδο 18 οπών με παγίδες άμμου και στοιχεία νερού, ενώ το club house και όλες οι απαραίτητες εγκαταστάσεις εντάσσονται στους πρόποδες του λόφου.
Το ξενοδοχειακό συγκρότημα χρησιμεύει ως ορόσημο και σημείο προσανατολισμού για τον επισκέπτη, καθώς το πολυώροφο κτίριο βρίσκεται σε κεντρική υπερυψωμένη θέση και προσφέρει εξαιρετική θέα προς την υπόλοιπη ανάπτυξη.
Η χωροθέτηση των κατοικιών ακολουθεί το χωρικό μοντέλο της οργάνωσης γύρω από ένα κεντρικό κενό, όπως και τα άλλα μέρη της ανάπτυξης. Δύο «γειτονιές» δημιουργούνται στους δύο λόφους που περιβάλλουν την ανάπτυξη, οι οποίες μπορούν να αναπτυχθούν ή να συρρικνωθούν ανάλογα με τη ζήτηση. Στην κορυφή κάθε λόφου σχεδιάζονται πάρκα με κοινόχρηστες χρήσεις όπου οι κάτοικοι μπορούν να βρουν νηπιαγωγεία, σχολεία, χώρους συνάντησης και όλες τις απαραίτητες εγκαταστάσεις.
Το έργο θα υλοποιηθεί σε 4 φάσεις και αναμένεται να ολοκληρωθεί εντός 7 ετών. Ο συνολικός προϋπολογισμός θα είναι περίπου 350 εκατομμύρια δολάρια.

Published in PROJECTS
Παρασκευή, 27 Απριλίου 2018 16:12

ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΚΑΤΟΙΚΙΩΝ ΣΤΟ ΚΑΒΟΥΡΙ

Η πρόταση περιλαμβάνει την αναδιαμόρφωση δύο υφιστάμενων κτιρίων κατοικιών στο Καβούρι. Ένας κεντρικός διάδρομος σε όλους τους ορόφους καθορίζει τη νέα κάτοψη με τα δύο διαμερίσματα τώρα να προσανατολίζονται πλέον προς τη θέα στη θάλασσα. Όταν ο χρήστης εισέρχεται στο οικόπεδο έχει άμεση αντίληψη όλου του χώρου με οπτικές φυγές που τον οδηγούν στον εσωτερικό κήπο με την πισίνα και την ανεξάρτητη κατοικία. Η όψη προσδιορίζεται από τους όγκους που καταργούν το καθιερωμένο περιμετρικό μπαλκόνι των πολυκατοικιών του 60 και δίνουν νέα ταυτότητα στο κτίριο ενώ παράλληλα προσδίδουν την απαραίτητη ιδιωτικότητα αλλά και την κατάλληλη σκίαση κατά τους θερινούς μήνες.
Published in PROJECTS
Παρασκευή, 27 Απριλίου 2018 15:46

ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΟΝ ΠΑΡΝΑΣΣΟ

Στους πρόποδες του Παρνασσού, μια πατρική κατοικία αναβιώνει ιστορίες δεκαετιών. Πετρόχτιστη, σκοτεινή και καθόλα μυστηριώδης επαναφέρει βιώματα και μνήμες. Το παρόν χτίσμα, έφερε για χρόνια την ιδιότητα του Κρατικού Μονοπωλίου, με τη μορφή που υπήρχε στην Ελλάδα τέσσερις δεκαετίες πριν. Δεκάδες έμποροι έφταναν καθημερινά εκεί για να προμηθευτούν οινόπνευμα, σπίρτα, πετρέλαιο, τραπουλόχαρτα, αλάτι.
Σήμερα, έπειτα από σαράντα χρόνια, το οίκημα αλλάζει χρήση, παίρνοντας τη μορφή μιας κατοικίας – μουσείου το οποίο καλείται να καλύψει ταυτόχρονα ανάγκες διημέρευσης, αλλά και έκθεσης συλλεκτικών αντικειμένων. Με τον τρόπο αυτόν, το «Μονοπώλιο» αναβιώνεται ως τόπος θύμησης. Διάστικτος από ιδιότητες, στοιχειωμένος από συνειρμούς, ασυνείδητα πάντοτε ενεργός. Εγγεγραμμένος σε ανθρώπινες αναμνήσεις, γίνεται ξανά κατώφλι εμπειριών.
Ο χώρος αποκτά κλίμακα, σημασίες και ετερογένεια μέσα από τη θυμική και τη συναισθηματική μέριμνα του νέου χρήστη. Ο ίδιος αναφέρεται σε μια πράξη εμπειρική, σε ένα συνεχές παιχνίδι νοηματοδοτήσεων. Τα πάντα αντανακλούν μια ανθρώπινη εικόνα. Όλα μιλούν σε εκείνον, για εκείνον. Το τοπίο του είναι ζωντανό. Η εν λόγω αρχιτεκτονική μεταφορά υλοποιείται μέσω ενός κεντρικού συνθετικού στοιχείου, αυτού της ξύλινης προθήκης. Εκείνη φέρει τα κειμήλια του μονοπωλίου, μα και δεκάδες άλλα μοναδικά έργα τέχνης. Η ξύλινη αυτοφερόμενη κατασκευή, τοποθετείται πάνω σε μια σύγχρονη στέρεη βάση. Η φόρμα του συμπαγούς βάθρου μεταβάλλεται στις τρεις διαστάσεις καθόλο το μήκος της κατοικίας. Τα δύο στοιχεία λειτουργούν ως ένα σύστημα ετεροχρονικών αναφορών, απευθυνόμενα τόσο στην ιστορία του κτίσματος, όσο και στον τρόπο με τον οποίο ο νέος του χρήστης καλείται να οικειοποιηθεί τον χώρο. Το βλέμμα κατευθύνεται από τα αντικείμενα και το μυστηριακό φως. Η αφή ψηλαφίζει την ύλη. Το δέρμα διαβάζει το βάρος, την πυκνότητα, τη θερμοκρασία. Η οπτική και απτική αίσθηση καθορίζουν την ένταση της εμπειρίας. Χάρη σε αυτές γίνεται αντιληπτή η σύσταση και η αδρότητα των στοιχείων του χώρου. Τα φυσικά υλικά προδίδουν την ηλικία, εξιστορούν μια καταγωγή καθώς και τον τρόπο με τον οποίο σμιλεύθηκαν. Οι πατίνες της φθοράς σκιαγραφούν το πέρασμα ετών. Τα χρώματα, οι υφές, πλάθουν μια ετεροτοπία ιδιαίτερη, δίνοντας αφορμές για μια ξεχωριστή μορφή κατοίκησης, με όρους μνήμης και αναπόλησης. Με γνώμονα τη σωματική, οπτική και νοητική κίνηση στα επί μέρους τμήματα του κτίσματος, ο σχεδιασμός στοχεύει σε μια συνολική βιωματική εμπειρία, άμεσα συσχετισμένη με τον χρόνο και την ανάμνηση.
Published in PROJECTS
Πέμπτη, 26 Απριλίου 2018 16:19

ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΨΥΧΙΚΟ

Πρόκειται για ανακατασκευή υφιστάμενης μονοκατοικίας του 1955, συνολικής επιφανείας 500 τμ στο Π. Ψυχικό και μετατροπή της σε 3 ανεξάρτητες κατοικίες. Στόχος είναι ο εκσυγχρονισμός του κτιρίου και ο επαναπροσδιορισμός των αισθητικών και λειτουργικών κανόνων του. Το κτίριο γίνεται πλέον αντιληπτό ως ένα ενιαίο περίοπτο γλυπτό που διέπεται από την χρωματική και ογκοπλαστική συνέχεια των διαφορετικών πλευρών του. Ανεξάρτητες είσοδοι οδηγούν στις διαφορετικές κατοικίες, εξασφαλίζοντας ιδιωτικότητα, ενώ ταυτόχρονα η συνολική αντιμετώπιση του κτιρίου έχει ως αποτέλεσμα ένα ενιαίο αισθητικά σύνολο που εναρμονίζεται στο φυσικό περιβάλλον του Π. Ψυχικού.
Published in PROJECTS
Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014 10:36

KATΟΙΚΙΑ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ

Οι ορθοκανονικοί συσχετισμοί των πρισμάτων, καθώς εντάσσονται στο συνεχές οικοδομικό σύστημα, μετασχηματίζονται. Το αυστηρό όριο που διαμορφώνεται μεταξύ της πρασιάς και των πίσω ακαλύπτων χώρων διαρρηγνύεται ικανοποιώντας την ανάγκη ενοποίησης όλων των υπαίθριων χώρων του κτιρίου. Εισάγεται η έννοια της ροϊκότητας, τόσο σε επίπεδο λειτουργίας όσο και στην ίδια την μορφή. Πρόκειται για μια κατοικία στη Λάρισα όπου βασική απαίτηση είναι η διαμπερότητα και η δημιουργία διαφορετικών χώρων διημέρευσης ανάλογα με τον προσανατολισμό. Ο πρωταρχικός ροϊκός άξονας δημιουργεί μια οπτική και λειτουργική συνέχεια ανάμεσα στην είσοδο και στο πίσω μέρος του οικοπέδου. Γύρω από αυτόν τον άξονα αρθρώνονται όλες οι κοινόχρηστες λειτουργίες και οι συνδέσεις με τα υπόλοιπα επίπεδα. Ο άξονας αυτός τονίζεται από τον όγκο που προβάλει στο δεύτερο επίπεδο και έρχεται σε αντίθεση με την οικοδομική γραμμή και τον υπάρχοντα πολεοδομικό ιστό. Μορφολογικά το κτίριο γίνεται αντιληπτό ως μια συνεχής γραμμή που μετασχηματίζεται σε πρισματικούς όγκους και καλύπτει το σύνολο της κατασκευής. Μέσα σε αυτήν τη γραμμή περικλείονται δευτερεύοντες όγκοι άλλοτε κλειστοί και άλλοτε διαφανείς. Αυτή η εναλλαγή ανάμεσα σε συμπαγείς όγκους και σε διάφανα πρίσματα δημιουργεί και την απαιτούμενη μετάβαση από κλειστούς σε ανοιχτούς χώρους.

Published in PROJECTS
Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013 17:27

ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑ ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ

Πρόκειται για μια εξαώροφη οικοδομή στο κέντρο της Λεμεσού με θέα στο κεντρικό πάρκο της πόλης. Κεντρική ιδέα της σύνθεσης αποτέλεσε ο μετασχηματισμός των οριζόντιων μπαλκονιών σε ένα τρισδιάσταστο σύστημα κεκλιμένων επιφανειών που απλώνεται σε όλο τον όγκο. Έτσι, ο τυπικός όροφος της κάτοψης παύει να αποτελεί μια μονότονη επανάληψη από ίδια στοιχεία και μετατρέπεται σε ένα δυναμικό στερεό σύνολο. Οι επιφάνειες των μπαλκονιών επενδύονται με κρύσταλλο για απρόσκοπτη θέα προς τη θάλασσα. Στα κρύσταλλα εφαρμόζουμε μια διαβαθμισμένη επιφάνεια που ξεκινάει από λευκό αδιαφανές και καταλήγει στο εντελώς διάφανο κρύσταλλο. Στο ισόγειο βρίσκεται η κοινόχρηστη πισίνα μέσα σε ένα τοπιοτεχνημένο οικόπεδο αποκομμένο από την βοή της πόλης.
Published in PROJECTS
Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013 14:07

ΜΟΝΟΚΑΤΟΙΚΙΑ ΣΤΗ ΣΑΡΩΝΙΔΑ

Πρόκειται για μια κατοικία σε δύο επίπεδα που βρίσκεται στην περιοχή της Σαρωνίδας. Το κτίριο αποτελείται από ενιαίους αυτοτελείς όγκους οι οποίοι διαμορφώνουν καθαρές γεωμετρικές σχέσεις που προκύπτουν από την κάτοψη. Ο προσανατολισμός της κατοικίας προκύπτει από την ανάγκη για απρόσκοπτη θέα προς τα βορειοδυτικά και από την ανάγκη δημιουργίας υπαίθριων χώρων προστατευμένων από τον δυνατό βορεινό άνεμο της περιοχής. Έτσι, διαμορφώνονται εναλλακτικές θέσεις καθιστικών ανάλογα με την ώρα της ημέρας. Σημαντικό συνθετικό εργαλείο αποτελεί η διάλυση του ορίου μεταξύ του εσωτερικού χώρου και του υπαίθριου: μεγάλες γυάλινες επιφάνειες εξαϋλώνουν το όριο και καθώς σύρονται ενοποιούν το χώρο.
Published in PROJECTS
Σελίδα 1 από 2